Zasady wypłacania odszkodowań przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

Zasady funkcjonowania Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostały określone w artykułach od 96 do 119a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.                    

Do zadań UFG należy między innymi wypłata odszkodowań osobom poszkodowanym w zdarzeniach drogowych, których sprawcy nie dopełnili obowiązku ubezpieczenia pojazdu od odpowiedzialności cywilnej, a także w sytuacji gdy sprawca nie został zidentyfikowany. W kontekście powyższego należy uznać, iż jednym z głównych celów działalności UFG jest dążenie do jak najskuteczniejszego uszczelnienia systemu ubezpieczeń obowiązkowych OC                                

Przechodząc do aspektu likwidacji szkody spowodowanej przez nieubezpieczonego posiadacza pojazdu mechanicznego lub niezidentyfikowany pojazd mechaniczny należy wskazać, że osoba poszkodowana może dokonać zgłoszenia szkody za pośrednictwem dowolnego zakładu ubezpieczeń działającego na terenie kraju. Żaden ubezpieczyciel nie może odmówić przyjęcia zgłoszenia takiej szkody i jest zobowiązany przeprowadzić kompleksowe postępowanie likwidacyjne. Ubezpieczyciel dokonuje przy tym analizy zasadności przedstawionych roszczeń oraz wskazanej wysokości odszkodowania przy jednoczesnym dopełnieniu obowiązku informowania osoby zgłaszającej roszczenia w zakresie konieczności przedłożenia określonej dokumentacji celem dokonania ustaleń w zakresie wysokości odszkodowania. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel przesyła w ten sposób skompletowane akta do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego aby ten dokonał wypłaty stosownego odszkodowania.        

W przypadku gdy sprawca wypadku nie został ustalony UFG wypłaca odszkodowanie za szkody na osobie (zadośćuczynienie, koszty leczenia, renty itp.) Wystarczającą przesłanką do żądania od UFG zadośćuczynienia i odszkodowania jest wykazanie, że poniesiona szkoda pozostaje w związku z ruchem pojazdu mechanicznego, którego nie zdołano zidentyfikować.

Natomiast w przypadku szkody na pojeździe UFG wypłaca odszkodowanie za nieustalonego sprawcę tylko pod warunkiem, że w wypadku doszło równocześnie do obrażeń ciała u któregokolwiek z jego uczestników, a naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwały dłużej niż 14 dni.

Dodatkowo jeżeli poszkodowany może zaspokoić roszczenie na podstawie umowy ubezpieczenia dobrowolnego (np. autocasco), UFG wyrównuje szkodę w części, w której nie może być ona zaspokojona z ubezpieczenia dobrowolnego.

Jeżeli sprawca zdarzenia drogowego poruszał się pojazdem, dla którego nie została zawarta umowa ubezpieczenia OC, UFG pokrywa w pełni szkody na osobie.

W przypadku szkód na pojazdach nie ma znaczenia czy któryś z uczestników doznał obrażeń ciała (inaczej niż w przypadku sprawcy nieustalonego) ale osoba poszkodowana, która posiada dobrowolne ubezpieczenie, z którego może pokryć poniesioną szkodę, musi w pierwszej kolejności skorzystać z tego ubezpieczenia (identycznie jak w przypadku sprawcy nieustalonego).                                                                                                

Na koniec należy wskazać na istotną kwestię z punktu widzenia praktycznego w przedmiotowej kwestii, a mianowicie, iż zgodnie z treścią art. 109a ustawy roszczenia poszkodowanego do Funduszu przedawniają się z upływem terminu przewidzianego dla tych roszczeń w przepisach Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, a zatem w oparciu o art. 4421 Kodeksu cywilnego, który w paragrafie pierwszym jednoznacznie określa, iż termin do dochodzenia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.

Pliki cookie usprawniają działanie naszego serwisu. Korzystając z niego, zgadzasz się na użycie plików cookie.